Başlamak zor değil. Zor olan, devam edebilmek ve bunun sebebi sandığın şey değil.

Daha fazla çabalamana rağmen hiçbir şey değişmiyorsa, sorun yaptığın şey değil görmediğin şey olabilir.

Karar verememek çoğu zaman kararsızlık değildir. Bazen zihnin zaten fazlasıyla doludur.

Odak kaybı her zaman büyük dikkat dağınıklıklarıyla olmaz. Bazen fark etmeden sürekli yön değiştirirsin ve bu, düşündüğünden daha fazla enerji tüketir.

Zamanın olması harekete geçeceğin anlamına gelmez. Bazen zihnin hazır değildir ve bunu sana farklı şekillerde gösterir.

Yoğun olmak üretken olmak değildir. Günün sonunda hissettiğin boşluk, aslında gün içinde neler olduğuna dair önemli bir sinyaldir.

Odaklanamadığında daha fazla zorlamak çözüm değildir. Bazen zihnin durmanı söylüyordur.

Odaklanamamak ya da ertelemek her zaman irade problemi değildir. Çoğu zaman zihnin sınırına geldiğinin bir işaretidir.

Daha iyi odaklanmak istiyorsun ama nereden başlayacağını bilmiyorsan, yaptığın her şey sınırlı kalır.

Dikkat eksikliği sandığın şey, çoğu zaman zihinsel kapasite problemidir.

Odaklanmak, daha iyi hatırlamak, daha hızlı düşünmek… Ama bu süreç rastgele ilerlediğinde gelişim değil, sadece deneme yanılma olur.

"Beynim durdu", "kafam basmıyor" veya "bugün üzerimde bir sis var" dediğiniz anlarda, sorunun kaynağının gerçekten kafatasınızın içinde olduğundan emin misiniz? Ya asıl mesele, milyarlarca kilometre uzunluğundaki damar ağınızda veya kafatasınızın kıvrımlarında değil de, sindirim sisteminizde yatıyorsa? Modern bilim, bu soruya şaşırtıcı ve net bir cevap veriyor. Johns Hopkins Tıp Merkezi gibi dünyanın önde gelen kurumlarındaki araştırmacılar, bağırsaklarımızda yaşayan milyarlarca bakteri, virüs ve mantardan oluşan mikrobiyomun, beynimizle sürekli iletişim halinde olan "ikinci bir beyin" gibi davrandığını kanıtladı. Yani, beyin sisi ve anksiyetenin kaynağı kafanızda değil, bağırsaklarınızda olabilir!